Het is me gelukt om, volledig geradbraakt, thuis te raken…met de hulp van iedereen, in het bijzonder mijn meisjes die me letterlijk ondersteunden 🙂
De pizzakoerier is onderweg en iedereen is fris gewassen na een snikhete dag, ook voor hen natuurlijk.

Het was een bijzondere dag vandaag…bij het krieken van de dag bracht mijn vrouwtje Pat en mezelf naar de plaats van het gebeuren en konden we al direct 2 kleine vosjes spotten in de straatjes van onze rustige buitenwijk op de heuvel, een eerste keer dat we dat zagen 🙂
Daarna liep alles vlot…inchecken en wat keuvelen met Patrick, Aäron en mijn ouders onderweg, Jo met de kindjes nog ‘thuis’. Ik had juist één ding liever wat anders gehad…een iets vlotter groot toilet.

Zwemstart, uurtje zwemmen, wissel en de fiets op…geen problemen. Bevoorrading op Heartbeak Hill, ik werd geseind door Pat, Aäron en mijn pa stonden klaar op de top…vlekkeloos.
En ja hoor…mijn voorgevoel was juist…ik moest naar het toilet. Ik had dit nog nooit eerder voor tijdens een fietsproef…opnieuw een eerste keer dus. Na 30km in de 2e fietsronde deed een fietsdixi zijn intrede in mijn triatlonbestaan. Ik besloot dan ook maar direct om mijn voorband wat bij te pompen…ik had het idee op een ‘leegloper’ te rijden. Het zal vooral in mijn hoofd hebben gespeeld want ik had geen problemen meer en ook nu nog steeds geen teken van ondergang. Te raden, een eerste keer.

Ik reed dan 5u later binnen na 180k en zat dan nog met dat ene vraagteken…wil mijn heupbuiger meewerken?
Op eerste zicht verliep alles perfect…15km zonder echte problemen, een beetje tegentrekken maar niet meer dan dat. Dan lagen er nog 27 voor mij en dat was iets teveel van het goede…de bil verstijfde volledig en gaf geen aangenaam gevoel tijdens het lopen. Op karakter dus…waarschijnlijk ter compensatie begon mijn rechterscheenbeen wat op te spelen (beenvlies) en groeide een joekel van een bloedblaar op de zijkant van mijn linkervoet aan.
Aangenaam was het dan niet meer maar dat hele gebeuren op zich en ‘mijn volk van goudwaarde’ stuwen je verder.

Statistisch eindigde ik op een 28e plaats in het totaalklassement en 3e in mijn nieuwe age group. Morgen mag ik nog eens een trofeetje gaan ophalen…over het daaraan verbonden ticketje Hawaï moet ik nog eens heel goed nadenken en zelfs slapen. De atleet zegt ja, de coach zegt nee.
Wannes Wylin, mijn poulain, deed het schitterend in zijn eerste volledige triatlon…11u05 in toch wel een zware wedstrijd met 1500 hoogtemeters en een loopparcours met veel draaien en keren, kasseitjes en tunneltjes in en uit…onze klasbak van AdApp straalde toen hij finishte!!!