Hierbij een verslag van mijn deelname aan IM UK oftewel de Ironman van Bolton – UK op zondag 15 juli 2018.

Na vorig jaar een eerste volledige Ironman te Zurich gedaan te hebben smaakte dit naar meer. Na enkele opties afgewogen te hebben ging mijn keuze naar IMUK Bolton omwille van nog iets meer hoogtemeters in het fietsen en ook hoogtemeters tijdens het lopen. Het weer kon ook een belangrijke factor zijn maar vooral het karakter en doorzetten speelt bij deze Ironman blijkbaar een rol omwille van het klimaat en parcourstype en dat sprak me wel aan! Paste ook mooi in onze vakantieplannen die we dit jaar na de Ironman geboekt hebben ipv ervoor, want niet ideaal ervoor als je veel moet ontzeggen omdat je nog een race moet doen.

We boeken een leuk huisje in Edgeworth tegen Bolton, Cloughhead Farm, en kunnen aldus ook de voeding zelf bepalen. Er is nog een triatleet die er zo over dacht en dus ook zo’n huisje boekte. Er zijn daar zo’n 5 huisjes op een boerderijtje. Zo’n 45minuten rijden van het parcours, maar uit de drukte en je kan je zo dus rustig voorbereiden. Dit jaar met het WK voetbal als special. Gelukkig verliezen zowel de Belgen als de Engelsen hun halve finale en spelen ze niet op de zondag van IMUK de finale maar de dag ervoor de kleine finale. Wij Belgen kloppen voor een tweede keer de Engelsen en worden terecht 3e op dit WK. Er zat meer in, maar dan hadden de Belgen tegen de Fransen hun eigen spel moeten spelen en niet zich aanpassen aan de Fransen en met een ei in hun broek rondlopen 😉 Van aan de zijlijn is dit gemakkelijk hé, maar als je er zelf voor staat moet alles kloppen en soms is er wel eens iets niet 100%, dat hoort bij elke sport erbij, part of the game! Ik ben trots op al die Belgen. De Bruyne en Kompany spelen trouwens bij Manchester City, hier zo’n luttele 25km vandaan, bezoeken we na de wedstrijd!

Na mijn mooie resultaat eerder dit jaar in Luxemburg, 1/2 triatlon – IMLUX 70.3 – in 4u45min04sec, waren de verwachtingen hoog. Zou ik bij de eerste 10% à 15% kunnen geraken of zoals vorig jaar bij de eerste 20%. Mijn voorbereidingen liepen op een paar kleine zaken na zeer goed. Aan die kleine zaken werd nog gesleuteld tot de dinsdag voor de wedstrijd. Op woensdag vertrekken we met een deel van het gezin naar Bolton opdat ik het parcours kan gaan verkennen. We krijgen nog een mail van IMUK dat het fietsparcours omwille van bosbranden wordt ingekort, er gaat zo’n 27km af. Heel wat protest via FB en zo maar dit helpt niet, zo’n organisatie werkt samen met veel gemeenten en vrijwilligers en plots zomaar andere wegen in beslag nemen lukt niet meer. Alles is bepaald en zal dus nu zo doorgaan. Er wordt geknipt in mijn beste onderdeel, jammer, maar ik heb respect voor de organisatie, de lokale autoriteiten en brandweerlui (veelal ook vrijwilligers) en de situatie van Klimaatverandering, opwarming van de aarde, en de daarmee gepaard gaande droogte. De veiligheid van alle deelnemers gaat voor! In de plaats van de 27km krijgen we wel een extra lastig stukje te verwerken, stijle klim van 1,5km en enkele stukjes van 12 en 13% erin, vele bochten en stijle afdalingen maar op slecht wegdek, dus technisch en opletten voor breuk of platte banden! Ik hou wel van die technisch parcours, dus ok voor mij.

Eenmaal in Bolton aangekomen verneem ik dat er door het warme weer in het meer waar we moeten zwemmen blauwe algen zitten en het dus nog niet zeker is dat we mogen zwemmen. Iedereen denkt aan een complot omdat de Engelsen misschien de WK-finale zouden spelen op zondag, maar dat blijkt niet te kloppen, noch het complot noch de finale. De algen zijn er door het warme water en dagelijks wordt het water gecontroleerd en voorlopig ook telkens goedgekeurd voor de volgende 24h. De temperaturen overdag daalden hier de laatste dagen een beetje waardoor het risico van niet te mogen zwemmen ook afneemt. Enkele meters afnemen van mijn slechtste onderdeel is echter geen piste die ze bij de organisatie overwegen, helaas. De volle afstand zal gezwommen worden.

Ik ben er klaar voor, heb voldoende kunnen rusten de voorbije dagen en ga zaterdag op tijd gaan slapen want zondagochtend om 2u45 sta ik op om te ontbijten, 3u voor de wedstrijd! Na mijn ontbijt maak ik rustig mijn sportdrank klaar, roep ik mijn supporters wakker en rond 4u20 vertrekken we naar Pennington Flash Lake waar we om 6u starten. We komen eraan om 5u05, wandelen rustig naar de wisselzone T1 waar er reeds een massa aan supporters en triatleten samen gekomen zijn. Veel stress bij velen onder hen maar niet bij mij, ik ken ondertussen het reilen en zeilen van dit moment en had de situatie vooraf ook weest verkennen. Ik breng mijn sportdrank en -voeding naar mijn fiets, breng mijn witte zak met kledij voor na de wedstrijd naar de vrachtwagen die dit dan naar de aankomst voert en passeer nog eens langs het toilet waar de rijen atleten weer wat aan het afnemen zijn, de meesten staan al aan te schuiven om in het water te kunnen, maar het is nog ruim 10minuten wachten. Ik doe dan ook mijn wetsuit, badmuts en zwembril aan en ga me tussen de zwemmers van 1u10 zwemtijd stellen.

Stipt om 6u vertrekken de profs en alle andere atleten er onmiddellijk na. Een rolling start maar zonder de 5sec tussentijd die men op andere wedstrijden soms wel geeft. Dit betekent dus wel een beetje ruimte maar ook niet te veel om te zwemmen. Na 1,9km zwemmen mogen we na een korte run op het land aan onze tweede ronde starten. Tijdens deze 2 rondes wordt er toch meer dan anders getrokken en geduwd, een stamp hier en daar, maar je moet erdoor. Ik kon finaal wel genieten en voelde in de 2de ronde het automatisme weerkeren waardoor de tijd toch voorbij vloog. Na 1u19min kom ik aan land en loop ik naar wisselzone T1, mijn tijd had ik niet in de gaten en mijn Polar was ik vergeten indrukken bij het starten van ronde 1, te veel focus, maar dan wel ingedrukt bij start 2de ronde zwemmen. Dus ik nam me voor alles verder op het gevoel te doen en aan de finish wel te zien waar ik zou eindigen. Ik schakel over op het fietsen en kon beginnen aan de inhaalrace. Ruwe wegen, veel bochten, links rijden van de weg!!! Opletten want soms wel volledig autovrij, maar soms ook niet! Veel putten in het wegdek, hellingen op en neer, af en toe een atleet met materiaalpech, helaas en hopelijk overkomt het mij niet denk je dan. Ik blijf ervan gespaard en race verder. De 2 stevige hellingen 12 tot 13% mogen we 2x doen (2 rondes). De sfeer langs de weg is uniek, Brits, tof, BBQ-geur, bier, fun, muziek met stevige beats! We worden vooruit gejoeld! Ik geniet er enorm van! Ik voel me ook super vandaag. Eten en drinken gaat prima, op 1 gelleke na dat alle kanten openspringt en me dus beklad van kop tot teen waardoor het een aardige plakboel wordt op mijn fiets, alles volgens schema dus. Ik kom aan in wisselzone T2 waar ik mijn fiets en toebehoren omruil voor mijn loopschoenen. Ik passeer nog even langs het toilet voor een plasstop en kan eraan beginnen. Gellekes aangevuld in mijn tri-suit (triatlonpakje) en we gaan ervoor. Eerste 2km gaan vlot, maar dan kom ik aan in Queen’s Park en ik wist wat ik kon verwachten want ik had ook Queen’s Park vooraf weest gaan verkennen maar toch waren die hellingen plots veel steiler geworden. De eerste 2 ronden geraak ik er al lopend aan 7 à 8 km/u erop, laatste 2 ronden was het wandelen naar boven. Deze hoogtemeters maken de afsluitende marathon extra moeilijk, de hoge temperatuur, zo’n 26°C, valt al bij al nog mee vind ik. Ik voel wel dat ik toch niet meer alles kan opeten wat ik had voorzien, veel spanning in de buik en dus moet ik extra voorzichtig zijn. Ik besluit na 2 rondes door de bevoorradingszones te wandelen en zo het water en wat cola alsook eens een gel de tijd te geven om opgenomen te worden. Het lopen kan ik op deze manier op tempo houden en dit de volledige marathon. Klein beetje verval, maar dat is er altijd. Ik rond deze zware marathon af in een mooie 3u46min, mijn snelste marathon op vandaag en dat na reeds zoveel inspanningen en met die hoogtemeters! Bij het ingaan van mijn laatste 2 rondes lopen merk ik ook de klok op aan de finish en die geeft me een en ander prijs. Een sub-10h zit er misschien in maar ik dacht dat het niet zou lukken. Bij het ingaan van de laatste ronde staat de klok op 9u07, betekent dat er reeds zoveel uur is verstreken na het startschot diezelfde ochtend. Ik begin te rekenen tijdens het lopen, dat rekenen gaat echt traag, blijkbaar geen energie meer hiervoor. Maar ik kom eruit, ik moet nog zo’n 10,5km lopen op 53minuten en dat op dit parcours met alles wat ik reeds gehad heb. Ik denk niet dat ik het zal halen en mogelijk heb ik me ook misrekend maar ik besluit toch maar alles eruit te halen, verder tempo lopen de eerst 5km en wandelen door de bevoorrading en de helling van Queen’s Park tot het keerpunt, ik voelde me nog goed, adrenaline kwam extra spelen en ik had enkele km’s ervoor nog een gelleke kunnen nemen zonder problemen. Enkele andere atleten die hun laatste ronde bezig waren liepen me nog voorbij, maar ik hield de remonte nog voor de laatste 2km’s als die er nog zou komen. En ja hoor, ik kon opnieuw versnellen en passeerde die atleten opnieuw en liep zo gezwind naar de finish. Daar bijna aangekomen riep mijn zoon Tor me toe, ‘Rapper papa, rapper’, dus ik nog een tandje bijsteken en ik loop over de finish met de klok op 10:00:45. Ik wist natuurlijk dat ik ’s morgens niet stipt om 6u vertrokken was, dat waren de profs, ik was pas rond 6u03 in het water gegaan dus mochten die 3 minuten er nog af waardoor ik dus een sub-10h heb gerealiseerd! Zeer trots op deze prestatie! Afgezien maar nog veel meer genoten van deze schitterende wedstrijd.

Hierbij ook nog een welgemeende dank aan alle supporters ter plaatse, Tor en Veronique, ma en pa, en al die Britten en andere supporters en de vele vrijwilligers die ons iets toeriepen om sneller te gaan! Ook zij die ons van thuis volgden, oa kids Kasper en Kaat en de vele familie en vrienden!

Daarnaast ook coach Dominic, CrescenDo coaching, een echte aanrader voor wie onder professionele begeleiding een sportief doel wenst te bereiken. En ja hoor, ik had dit gehoopt maar niet echt verwacht, ik zit ‘overall’ bij de eerste 6% en bij de eerste 8% in mijn leeftijdscategorie. Dus overtref ik de 10% die ik hoopte. Ik train ondertussen al 4 jaar onder zijn begeleiding en met het volgende als resultaat, kunnen genieten van een volledige triatlon binnen mijn mogelijkheden, want daar doe je het voor.

Ook een dank aan het Endurance Team AdApp en alle sponsors van dit team die ons de mogelijkheden bieden met topmateriaal een duursport te beoefenen!