September 2017 kwalificeerde ik me rechtstreeks voor een deelname aan het wereldkampioenschap in Zuid-Afrika, waar ik volmondig “ja” op gezegd heb. De sportieve planning was gemaakt voor 2018!

Enige tijd later waren we onderweg naar “the fiercest race in the friendliest city” zo werd de race hier genoemd in Port-Elisabeth Nelson Mandela bay . Ik voelde me hier vooral heel nederig en klein toen ik aankwam en een aantal atleten vlotjes zag trainen. Ik dacht bij mezelf: geniet gewoon van de wedstrijd, ook al vliegen ze u hier langs alle kanten voorbij, ik moet niks bewijzen. Ik werd hier ook enorm enthousiast van het mooie landschap, de sfeer die hier rondhing, alles werd uitvergroot, de landenparade, de check-in, alsook de vriendelijkheid van iedereen, behalve bij de verantwoordelijke aan de douane!

Op zaterdag, daags voor de wedstrijd van mezelf, konden we de wedstrijd van de vrouwen aanschouwen. Ik had dit even gevolgd tijdens mijn looptraining en een deel vanuit de tuin van het hotel. Indrukwekkend om de wereldtop bezig te zien! Na de wedstrijd van de vrouwen was het tijd om ons loop- en fietsgerief in de wisselzone te plaatsen. Ik had er zin in, mijn ogen spraken boekdelen!!! Zondagmorgen, de dag was aangebroken, met wat lichte kriebels in de buik begaf ik me naar de wedstrijdsite, controleerde nog eens het fietsmateriaal en dan was het afwachten. Ik startte een uur na de profs met mijn wave 30/34. Iets voor acht trok ik mijn wetsuit aan en ging ik naar mijn startvak, waar de opzwepende muziek voor heel veel ambiance zorgde, ook bij mezelf! Enkele ogenblikken later werd het sein gegeven om ons op te stellen aan de startlijn in rijen, op advies van mijn vrouwtje had ik mij vooraan gevestigd. Ik kon het maar proberen en ondergaan als ik overrompeld werd door de snellere zwemmers… Het startsignaal was gegeven, behoorlijk enthousiast sprong ik de zee in en deed mijn eigen ding op mijn eigen tempo. De eerste indruk was: wow wat een helder water ik kan de bodem zien. Nadien was ik aan het afwachten wanneer ik ging overzwommen worden, dit bleef echter uit, op enkele strubbelingen na. Ik was enorm verrast, maar dacht, het komt nog wel straks op de fiets.

Na 29 minuten 22 seconden liep ik over de timingmat die de zwemtijd registreerde bij het uitkomen van de Indische Oceaan. Ik moest even bekomen van de golf die me meenam terwijl ik op het droge wou komen! Ik nam een relatief rustige wissel en sprong op de fiets.

Het moment van de waarheid, het fietsen! Dit is niet mijn sterkste onderdeel, dus had geen hoge verwachtingen. Het was ook al enige tijd lichtjes aan het regenen, maar dit werd op zijn minst gecompenseerd door het mooie landschap. Dit had ik nog nooit gezien, zo’n adembenemende landschappen! Er zaten ook een aantal hellingen in met nadien heel vlotte afdalingen, die gevaarlijk waren door de regen en aan de andere kant van de weg atleten die nog naar de top moesten fietsen. Dit lag me wel, ik kon betrekkelijk meedraaien, zonder al te veel ingehaald te worden. Ik was vooral bezig met het genieten van het moment, maar had wel schrik om mechanische pech te hebben met de fiets omwille van het slechte wegdek!

Na 2 uur 36 minuten en 642 hoogtemeters  genoten te hebben op de fiets, was het laatste onderdeel aangebroken, het lopen!

Eens ik kon beginnen lopen begon ik al te fantaseren over het finishen van deze toch wel indrukwekkende wedstrijd. Nog even de loopbenen afwachten,  want tijdens het looponderdeel kan de man met de hamer heel snel langskomen! Dit was niet het geval, ik bleef mooi mijn tempo aanhouden en versnelde hier en daar op de vlakke stukken om dan tijdens het klimmen een aanvaardbaar tempo aan te houden. Ik had al een gehele tijd een aantal lopers in mijn vizier waarvan ik wist, die zitten in mijn agegroup. Op vier kilometer van de finish ondernam ik een poging om ze één voor één te gaan oprapen. Ik had niks te verliezen, nog een klein beetje meer afzien namen we er graag bij! Het werd een strijd tot aan de meet, maar het heeft geloond! Wat een race, die ik totaal niet verwacht had!!! Alles verliep zoals gewenst, ik had genoten van begin tot eind en nog een resultaat behaald waar ik super tevreden mee ben!!!

Toen de mensen mij vooraf vroegen: wat is uw ambitie? Zei ik telkens “halverwege ben ik tevreden” 612e van 3704 deelnemers is buiten alle verwachtingen.

Ik kan tevreden het triatlon seizoen afsluiten dankzij mijn coach Dominic De Caluwé en de eeuwige steun van mijn vrouwtje Nathalie!