always on the run...Maandagmorgen 7u30: Een zwemtraining van 5,7 km in het plaatselijk Kona Aquatic Center. Een schitterend openluchtzwembad van 50 m mooi verdeeld in 2 helften met een beweegbaar tussenschot. Elke kant is 23 yard, iets minder dan 25m. Na een opwarming van 800m beginnen we aan onze kern van de training. Plots duikt in de baan rechts van ons Marino Vanhoenacker op…scherp als een mes, bruin velleke van kop tot teen en vriendelijk op z’n Westvloams (hij traint Joury Gokel dus dat zorgt natuurlijk voor een gemoedelijk contact). Na onze eerste 200m vlot tempo…15″ rust…in de baan links van ons, Graig Alexander, de winnaar van vorig jaar en volgende week dus titelverdediger. Scherp als een mes, iets minder bruin velleke. Hij traint niemand van ons dus behalve een vriendelijke lach hebben we geen contact met hem. Sander onderbreekt onmiddellijk zijn training om een vergelijkende studie te maken tussen de 2 toppers naast ons en…de 2 ‘toppers’ in het midden. De conclusie laat ik in het midden.

Met bovenstaande woorden wil ik alleen maar aangeven dat dit hier echt het walhalla is van de topsport. In geen enkele andere sport en op geen enkele andere plaats kan een eenvoudige amateur zoals ik zo dicht bij een absolute ster komen als in de triatlonsport (op Kona, Hawaï). Op deze mythische plaats komen elk jaar de meeste profatleten (op lange afstand) samen om zich met elkaar te meten in extreme omstandigheden.

Na een stevig middagmaal rond 11u nog een duurloopke om 13u. Onze Sander terug als waterdrager op de fiets. Via alli drive, palani road omhoog en langs queen ka’ahumanu op en neer…35′ heen, draaien en terug. Atleten op blitse fietsen, andere al lopend maar allemaal solidair zwaaiend…concurrenten of (stervende) lotgenoten??

Bekijk ook de eerste lading foto’s. Er volgen er vanzelfsprekend nog!