images3Ik heb voorlopig nog geen onheilspellende berichten ontvangen van het reizende gezelschap dus dat op zich is al prima nieuws. Ondertussen heeft Baby’s away hier Bente haar bedje en (gigantische) kinderstoel afgeleverd zodat ons kleine meid hier niets tekort zal komen!
Binnen een aantal uren zouden ze moeten arriveren en kunnen we aan deel 2 van de reis beginnen…

Terwijl de atleten stilaan de rust opzoeken komt het echte circus hier op gang…grote spandoeken van de sponsors worden her en der opgehangen, tentjes met atleteninfo, gatorade sportdrank en triatlonspullen reizen als paddenstoelen uit de grond en de woorden bij uitstek worden hier ‘Ironman’ en ‘race’. De plaatselijke (ingeweken) bevolking is Amerikaans vriendelijk (‘yeah’, ‘great’, ‘big’,…) en laat alles rustig over zich heen gaan. Het is natuurlijk niet de eerste keer dat alles hier een week lang in het teken staat van één van de zwaarste sportevenementen ter wereld.

Hoewel de atleten hier geen klagen hebben over de organisatie en de bijstand is dit ironmangedoe toch vooral platte commercie. Wie zich kwalificeert om hier te ‘mogen’ deelnemen moet direct klaarstaan met een handjevol dollars…een kwalificatiewedstrijd op zich (in mijn geval IM Oostenrijk, Klagenfurt) kost al een gelijkaardige som. Na de betaling van je slot (‘ticket’ voor deelname) moet je jezelf nogmaals registreren…tja, terug 10 dollar voor een Amerikaanse daglicentie. Alles wat het IM-label draagt heeft zijn prijs…rugzakken, kledij, petjes en zoveel meer.
Grotendeels pure winst als je het mij vraagt want met Ford hebben ze hier een grote sponsor die een groot deel van de kosten op zich neemt.

Maar goed, het succes van deze langeafstandswedstrijden is ernorm groot en bijna elke kwalificatiewedstrijd is volzet enkele uren na de start van de inschrijving. Iedereen (die gek genoeg is om zich aan een triatlon te wagen) heeft het geld en de verre verplaatsingen er voor over (in onze contreien zijn geen ironmanwedstrijden te vinden, sinds dit jaar wel een wedstrijd over de lange afstand te Neerpelt) en de meesten dromen van een deelname hier.
Waarom zouden de organisatoren inbinden wat kostprijs betreft…we eten uit hun hand…wie niet wil hoeft niet te komen, iemand anders neemt die plaats wel in.
Is dat niet het spel van vraag en aanbod??

Dus…nogmaals bedankt (Mahalo) voor jullie steun via de pasta-avond!!