img_0570Het is al enkele dagen geleden dat er iets verschenen is op de site…geen nood, we zijn veilig en wel thuis geraakt! We hadden een vlotte (vooral lange) terugvlucht naar Brussel en kenden geen problemen met bagage of gemiste vluchten!! Eenmaal in Zaventem stond onze goede vriend Patrick ons al op te wachten met een big smile (zoals we hem kennen!)…het laatste uurtje dat we van thuis gescheiden waren hoorden we dus al wat enthousiaste verhalen van het thuisfront!

Eeklo zag er nog net hetzelfde uit als toen we vertrokken, alleen wat meer bladeren op de grond en wat minder aan de bomen…mijn fleeceke bewees na een maand technische werkloosheid direct terug zijn nut!
En dan…Zandvleuge 130. Ons huisje verstopt achter wat spandoeken en zowaar een driewieler voor de deur…enkele vrienden, m’n schoonbroer en de buren hadden zich uitgeleefd en deden Jo en mezelf er terug aan herinneren dat we van ‘den Ironman’ kwamen! Schitterend thuiskomen zo! Een grote bedankt aan de verantwoordelijken!!!

We hadden een paar dagen nodig om het juiste ritme terug te vinden en te wennen aan de andere weersomstandigheden hier…Ons Bente was, in tegenstelling tot haar eerste jetlag, nu wel heel levendig en gelukkig maar had vooral moeite met het terugvinden van het juiste slaappatroon…Veel te lang slapen overdag en veel te vroeg wakker s’nachts.

hawai_2Vrijdag in de loop van de dag kreeg ik een telefoontje van mijn mama (oma Eeklo voor de vaste klanten van de site). ‘Bente moet vanavond hier slapen want jullie worden verwacht in de pinguin (café in Eeklo) om 21u’… niet meer, niet minder.
Jo en ik dus ,heel plichtsgetrouw als we zijn, naar de pinguin afgezakt. Wat en wie we daar zagen heeft onze stoutste verwachtingen overtroffen…door de late mailing was er behoorlijk wat volk verhinderd (lieten velen me nadien weten) maar toch was het een aangename verrassing om mijn tante en nonkel, de buren, vrienden uit Mechelen en anderen te zien…direct was onze vermoeidheid een stuk minder! Een heel mooi einde van een fantastisch avontuur dus dankzij Koen, Jonas en Marten (in willekeurige volgorde!)

Bedankt aan hen en allen die met ons meegeleefd hebben en al even enthousiast waren als de massa’s Amerikanen op het eiland zelf!!!