Gisteren dus een wedstrijdje gedaan in ‘de metropool’…hoewel het geen mooie uitslag en supertijd heeft opgeleverd ben ik wel tevreden met de manier waarop ik gisteren mijn wedstrijd beleefd heb! Voor het eerst dit jaar stond ik ook met echte ‘goesting’ aan de start…

Het zwemmen verliep behoorlijk maar ik liet me opnieuw vangen door een andere zwemmer te volgen en me niet al te veel te focussen op de boeien waar we rond moesten…halverwege de eerste rechte lijn moest ik dus serieus bijsturen wat me toch wel wat extra meters (en tijd) heeft gekost! Eigen schuld natuurlijk!!
Het was me een raadsel wat het fietsen deze keer zou brengen…ik voelde me sterker worden de voorbije weken maar weet ook dat ik nog niet hetzelfde niveau haal van begin juli vorig jaar! Ik was geconcentreerd op mijn techniek en mijn voeding en wou kost wat kost vermijden om een kaart aangesmeerd te krijgen. Ik had al vrij snel een soepele tred te pakken en kon toch wat atleten bijhalen en voorbijfietsen. Het grote aantal deelnemers zorgde er voor dat het niet gemakkelijk was om constant op de juiste afstand te rijden (10m) en aangezien ik niet sterk genoeg fiets om van iedereen zomaar weg te rijden moest ik dus regelmatig de benen even stil houden. Op een bepaald moment lag een flauwe bocht in het vooruitzicht terwijl ik een andere deelnemer aan het inhalen was…een optie was om de bocht aan de buitenkant te nemen met als risico de mat, die over de sporen in het wegdek lag, te missen en nogal bruusk op die sporen terecht te komen met een mogelijke lekke band als gevolg…ofwel, optie 2, de bocht aan de binnenkant nemen en een kegeltje over te slaan om voor de andere deelnemer de mat op te rijden. Optie 2 dan maar…een scheidsrechter die op dat moment hoognodig een plasje moest maken op de plaats van delict zag dit alles blijkbaar gebeuren. Even nadat hij zijn stalen ros (motor) terug had bestegen kwam hij olijk naast me rijden en haalde hij zijn beste Engels boven om me te vertellen dat het not done was om een kegeltje te rateren…penaltyloop sir!! (een extra loopronde van 1km rond het wisselpark vooraleer aan de loopproef te beginnen).
Ik zat zowaar te lachen op mijn fiets…dit jaar verzamel ik de gele kaarten!! ik krijg nog net geen boetes van het SMO-team…
Tussenin ook nog eens de remmen moeten dichtgooien in Berendrecht city voor een op hol geslagen paard en een geschrokken, zich verontschuldigende ruiter…

Goed, toch maar verder naar wisselzone 2…met de fiets aan de hand over de kasseien gehost, schoenen aan en het begin van die verdomde straflus gezocht! 2 toerkes rond de wisselzone en weg voor de overige 21km…ik voelde me nog steeds heel fris en liep een vrij constante halve marathon.

Ondertussen bekeek ik eens mijn tussentijden en is mijn optimisme al een beetje getemperd want echt sterke tijden heb ik niet neergezet…maar ik wil enkel het positieve onthouden. Het gevoel was goed, het had gisteren gerust een stuk langer mogen duren en in de wetenschap dat ik er graag een uitputtingsslag van maak komen de extra kilometers in Kopenhagen als geroepen…
Er staat nog een stevige trainingsblok van een 12-tal dagen op het programma gevolgd door de trip naar Denemarken en een taperperiode (training neemt af, voeding neemt toe) in afwachting van ‘de’ dag…Ik geloof dat het zal lukken!