images23 Het einde van de zonovergoten paasvakantie is jammer genoeg in zicht…paasmaandag kregen we dit jaar nog cadeau maar morgen is het onherroepelijk voorbij.
De start van het 3e trimester betekent dan ook wel dat het einde van het schooljaar langzamerhand in zicht komt en dat dus ook de triatlon van Roth dichterbij komt…

Het voorbije paasweekend resideerde ik in het Godshuis te Sint-Laureins met het A-team van SMO. Op vrijdagavond werd het team voorgesteld aan pers, sympathisanten en andere geïnteresseerden. Zaterdag en zondag werd er dan stevig getraind afgewisseld met clinics rond ademhaling en sportpsychologie. Heel leerrijk allemaal…en goed voor de conditie.
Vandaag stond naast de zwemtraining ook Eeklorun op het programma. Met goed 700 deelnemers kunnen de organisatoren van een echt succes spreken…het mooie weer maar vooral de prima organisatie zorgden voor vele tevreden gezichten. Sommigen overtroffen zichzelf en anderen genoten met volle teugen. Dat dit initiatief veel mensen aan het sporten zet (ook al is het maar voor korte periode) is duidelijk en kan alleen maar aangemoedigd worden! Chapeau…

Voor mezelf werd het een behoorlijke wedstrijd na de voorbije trainingsdagen…’Superfris’ stond ik niet aan de start maar de talrijke vrienden, supporters en kennissen langsheen het parcours doen je snel vergeten dat je hard aan het lopen bent. En diegenen die me wat kennen weten dat dit mijn weertje is!
Ik startte niet al te voortvarend en liep vlotjes achter het kopgroepje waarin de meesten slechts de afstand van 5km liepen. Bij het ingaan van de 2e ronde zag ik nog een 4-tal lopers voor me waaronder ook Maarten De Bolster (heel beloftevol triatleet op korte afstand). Ik dacht dat hij de korte afstand liep vandaar dat ik nog geen moeite had gedaan om aan te klampen. Ik voelde me sterker worden en liep langzaam maar zeker het gaatje dicht. Toen de kloof nog een goede 8″ bedroeg (volgens een van de toeschouwers) had ik de pech dat mijn schoenveter niet wou geknoopt blijven. Snel even dichtknopen…te snel want 500m verder besloot de strik om me nog eens tot stoppen te dwingen. Ondertussen had Maarten zijn papa de 2 koplopers, Wim Neyt van SMO-team liep heel sterk aan Maarten zijn zijde, al verwittigd van mijn komst en de 2 wisselden elkaar goed af aan de kop. Na de 2e stilstand was het gat uiteraard wat groter geworden en kon ik het niet helemaal meer gedicht krijgen. Meer dan een 3e plaats zat er niet meer in en dat in een tijd van 33’45”. Maarten won afgetekend in een eindsprint van een heel sterk lopende Wim.
Zonder de veters had er meer ingezeten…om het met de woorden van de coureurs te zeggen ‘de benen voelden goed vandaag’…

Zo, volgende week wordt de spits van het seizoen afgebeten in Doornik waar de ploegentriatlon op het programma staat. De week nadien vieren wij moederdag in Geel (1/4) en op 15 mei volgt dan de eerste echte test, 1/2 triatlon in Leuven.