images26 In Leuven stond ik gisteren aan de start voor een 3e wedstrijd op evenveel weken tijd…een halve triatlon deze keer…al meer mijn ding dan een 1/8 in Doornik en een ¼ in Geel. Mama, Bente en trouw(st)e supporter opa Eeklo (mijn pa) waren ook van de partij!
De weersvoorspellingen zagen er de ganse week onheilspellend uit maar op zondag bleek het allemaal nog wel mee te vallen. Behoorlijk fris na wat we de laatste maanden gewoon waren maar het bleef droog op wat verdwaalde druppels na. Ik stond er alvast met heel wat meer zin aan de start in vergelijking met de vorige editie…vorig jaar was de voorbereiding op de wedstrijd er één van hard zwoegen in ons huis…redelijk geradbraakt aan de start toen. Nu mocht ik op zaterdag genieten van mijn dochter die flink uit de bol ging op het 50-jarige verjaardagsfeest van ‘haar’ school…ook een beetje haar feest dus.

Om 11u weerklonk het startschot (of was het een fluit??) voor achtereenvolgens 2.5km zwemmen, 85 km fietsen en 21 lopen. Een behoorlijk agressieve start waarbij 350 atleten zich elk een mooie positie zochten. Aangezien mijn startsnelheid nu eenmaal niet zo verschroeiend is heb ik toch wat tikken ontvangen en er zelf (ongewild) wat uitgedeeld. Maar goed, een dikke 32’ stond ik terug aan land. Een redelijke wissel en daarna op de Specialized tijdritfiets…de eerste kilometers had ik het echt koud en door de stevige wind, die ons de hele tijd gezelschap hield, kwam ik moeilijk in het ritme. Ik fietste heel wat atleten voorbij maar werd op mijn beurt ook voorbijgesneld door een groot aantal kloeke beren die speelden met de wind alsof het niets was. Ik heb me voorgenomen om dit jaar geen gele kaarten te verzamelen wegens vermeend stayeren en hield me mooi aan de opgelegde regels…in tegenstelling tot sommige hardrijders die in grote groepen fietsten. Zelfs wiel aan wiel vonden sommigen het niet eens zo oneerlijk…Ik liet me uitzakken (reed toch al in laatste positie) en kon die grote groep niet bijhouden. Ik fietste tenminste eerlijk en wou hier niet veel energie aan besteden. Een echt goed gevoel en vlot ritme kreeg ik echter nooit te pakken.

2u10 later mocht ik aan het lopen beginnen vooraleer me eerst volledig gedesoriënteerd belachelijk te maken in de wisselzone. Hoewel ik wist van waar we zouden komen dacht ik bij het binnenkomen echt dat ik toch van een andere kant was gekomen…de speaker (Hans Cleemput) moest me uit mijn verwarring halen en wees me uiteindelijk publiekelijk mijn plaats. Daarna nog wat geprutst met mijn viscosezooltjes die ik in de schoen leg om mijn al zwaar geteisterde knieën wat te ontlasten (dit doe ik enkel op voorbereidingswedstrijden).
Uiteindelijk dus toch vertrokken voor een halve marathon verdeeld in 3 rondjes van 7km. Een brandwondje aan de linkerachillespees, veroorzaakt door een schurende chip (al tijdens het fietsen), zorgde voor wat hinder maar voor de rest mag ik terugblikken op een geslaagde loopsessie…1u16 en wat seconden. 4u02’23 leverde mij een 26e plaats op.

Ik heb nu nog een kleine 2 maanden om aan mijn fietsniveau te werken en heb er al vertrouwen in dat dit wel goed zal komen. Op 19 juni testen we nog eens in Bütgenbach en daarna geven we het volle pond in Roth.

Michael Dewilde finishte gisteren op een heeeeel verdienstelijke 3e plaats in 3u49’01 na een ontketende Bart Colpaert en Tim Brydenbach. Een mooi verjaardagscadeau…hij werd gisteren 32 jaar!! Proficiat voor beide feiten!