images33 Het goede voorbeeld is vandaag gegeven…Marino Van Hoenacker heeft een staaltje van vakmanschap getoond in ‘zijn’ Klagenfurt. Voor de zesde keer op rij won hij de ironman van Oostenrijk. Elk jaar wist hij zijn tijd scherper te stellen en vandaag klokte hij af op 7u45’58 wat meteen de snelste langeafstandstriatlon aller tijden is. Hij deed hiermee meer dan 4′ sneller dan een andere Belg, Luc Van Lierde, die in Roth (1997) 7u50’27 deed over dezelfde afstand. Jawadde zeggen wij dan eens…slik.

Uiteraard is zo een prestatie slechts door enkelingen mogelijk maar ze geven wel aan dat wie wil ook kan…jaar na jaar werkt hij zich te pletter om zijn ultieme dromen na te streven en vroeg of laat, met vallen en opstaan komen de dromen dichterbij…In Marino zijn geval staat het hoogste schavotje in Kona bovenaan zijn verlanglijstje! Uitkijken naar 8 oktober dus…en ook naar onze Michael die mijn inziens ook heel goed voor de dag zal komen!

Voor mezelf is het stilaan aftellen naar volgende zondag. De lange trainingen zitten er op en vanaf nu wordt er elke dag wat minder getraind…het lichaam wakker houden en het tegelijkertijd laten herstellen van de geleverde inspanningen. Zo hoop ik sterk voor de dag te komen. Het hoofd staat in alle geval in de juiste modus…hopelijk werkt de rechtervoet voldoende mee.

Deze morgen fietsten mijn vrouwtjes naast me tijdens de laatste langere duurloop…stralende zon, zingende Bente (later zagende Bente maar goed) en een goed gevoel…morgen wordt alles in gereedheid gebracht en dinsdag wacht ons (Aäron en ik) de rit naar Spalt nabij Roth. Van daaruit berichten we verder…een wereldrecord streef ik niet na maar persoonlijke doelen zijn wel gesteld.

Tot binnenkort!