Vorige zondag stond in Zwitserland de Ironman van Zürich op het programma…terwijl ik met een gips pikkelde van de zetel naar de computer en terug stonden om 7u in de ochtend zeven SMO’ers aan de start. Thimothy Saey, Filip Lasoen, Bart De Vrieze, Koen De Ridder, Frederik Dormaels, Steven Haeck en David Depuydt. Op Filip na voor allen hun debuut op de lange afstand. Ik keek met uitermate veel belangstelling naar hun prestaties en in het bijzonder naar Thimothy die ik al een hele tijd van schema’s voorzie en in topconditie aan de start moest krijgen.
Het werd een succes over de hele lijn…Iedereen finishte in een mooie tijd en niemand kwam in de problemen.
Timothy bewees nog maar eens dat hij een vat vol karakter is en mocht zich als eerste SMO’er een Ironman noemen. Hij haalde de eindmeet in 9u58’12” na een progressieve wedstrijd. Tijdens het zwemmen, zijn minste onderdeel, wist hij de schade te beperken om daarna een snelle fietstijd neer te zetten (in moeilijke omstandigheden, cfr. Frankfurt) en een vlakke marathon te lopen waar het enkel tijdens de laatste kilometers wat moeizamer ging.
Hij is, net als zijn trainer, heel tevreden met zijn resultaat en geniet nu van een welverdiende vakantie in Italië…daarna worden nieuwe plannen gemaakt en in september staat ten huize Saey een nog grotere uitdaging gepland…de geboorte van hun eerste kindje!
Als coach en begeleider leefde ik enorm mee en is het ‘yes’-gevoel bijna even groot als zelf zo een wedstrijd tot een goed einde brengen…zalig!!!