download12 Na een 12-tal dagen in een (open) gips was ik gisterenmiddag één van de wachtenden in de wachtzaal van het orthopedisch kabinet in het AZ Alma…Gegipste polsen, armen en onderbenen wachtten daar allemaal op de verlossing. Ook ik was in blijde verwachting van min of meer positief nieuws in de zin van wat herwonnen vrijheid (lees: terug kunnen/mogen bewegen). En ja hoor…na een goed gesprek met de dokter ad interim (ter vervanging van de gevestigde waarden in verlof) kreeg ik het licht op groen om het zwemmen en het fietsen te hervatten.
Als atleet heb ik het geluk dat mijn voet nogal stevig ontwikkeld is en waardoor de zware schok grotendeels is opgevangen door strakke kruisbanden en een sterke botstructuur. Er is nog steeds een stukje van mijn hielbeen afgebroken dus gewicht plaatsen op de rechtervoet is de komende 4 weken nog uit den boze maar met de belofte de voet zoveel mogelijk te ontlasten (door krukken, hoogstand, ijs) was ze overtuigd dat beweging het herstel zal bespoedigen en atrofie zal tegengaan…waarvoor uitermate dank natuurlijk!
Vandaag ben ik er natuurlijk al op uitgetrokken met de fiets…na een plons in het zwembad! Wat is het zalig om jezelf te vermoeien…