antibiotica-kunnen-levens-redden-maar-als-we-er-niet-dringend-zorgvuldiger-mee-omspringen-zijn-ze-binnenkort-onbruikbaar Na een dikke 2 maanden sukkelen met verkoudheden, snot, druk in de sinusholtes en alle andere ongemakken die hiermee gepaard gaan, heb ik dan wijselijk besloten om het advies van de neus-keel-oorarts ter harte te nemen en een antibioticakuur te ondergaan…hoe principieel ik hier ook tegen ben. En het slaat aan, al na 1 dag voelde ik me terug wat helderder in het hoofd en rook ik terug wat ik at. De keerzijde van de medaille is dat dit toch wel zijn weerslag heeft op het conditiepijl. Maar dan maar beter de korte pijn (volgens de arts) want met een hoofd vol snot verloopt ook niet alles naar wens…en ik kan hem geen ongelijk geven.
Met 2 kleine kindjes die nooit bacterievrij zijn, een zo al te beperkte weerstand door de vele (vroege) trainingsuren en een te druk algemeen weekschema zonder echte rustmomenten is het heel moeilijk om niet onderuit te gaan als de microben in jouw lichaam feest vieren. Ik mag al van geluk spreken dat ik mijnheer Griep nog niet ben tegengekomen.
Tja, dat is nu éénmaal de situatie en die zal niet snel veranderen…nu hopen we vooral op mooi, warm(er) weer!
De traditionele februaridip (lees: wat meer vloeken op de fiets en de koude handen verfoeien) heeft ondertussen ook zijn intrede gedaan en versterkt het verlangen naar de lente…en aan de pannes in mijn atletenbestand te zien ben ik niet alleen.

Vorige week mocht ik wel een bijzonder aangename gebeurtenis meemaken. Ik was uitgenodigd als gastspreker op een vergadering van de leden van serviceclub De Ronde Tafel. Een groep jonge ondernemers die zich engageren om jaarlijks een aantal sociale doelen te sponsoren. Ik had me niet verwacht aan een buitensporige interesse in de triatlonsport en de trainingsbegeleiding, maar mijn vooroordeel was helemaal fout. Er kwam spontaan een constante interactie op gang en er bleek heel wat belangstelling te zijn…een leuke ervaring!!