Ook deze neerslag van een beresterke Wim Laloo wil ik jullie niet onthouden…

Na een degelijke voorbereiding stond ik om 6h30 klaar aan de start in de eerste wave. Er werd relatief rustig gestart maar het was toch wachten tot net voor het eerste keerpunt, na ongeveer 1500m, om een goed groepje te vinden. Ik had een goed gevoel en ik kon vlot de 3800m uitzwemmen. De wissel verliep wat minder vlot maar ik kon toch om 7h30 de fiets op, het goed gevoel werd bevestigd. Eerste deel geslaagd.

Het fietsen was een mooi, golvend parcours van 90km met een aantal stevige kuitenbijters waar regelmatig moest gewisseld worden van versnelling. Tijdens de eerste 15km was het opletten voor een kaart voor drafting. Sommige atleten vonden het leuk, als ze een motard hoorden afkomen, om voorbij te steken en dan onmiddellijk voor uw neus te gaan rijden. Na de Kalvarieberg had iedereen zijn plaats en afstand gevonden in de groep en werd er een mooi tempo ontwikkeld. Net voor de 2e ronde was het even oppassen toen er een groepje van 10 man kwam aansluiten. Hier werd er duidelijk gestayerd maar de refs lieten onbegrijpelijk begaan. Verschillende atleten deden hun beklag. Bij de 2e ronde was er een gezellige drukte op het parcours doordat de andere waves nu ook op het parcours gekomen waren, maar ook hier was het terug oppassen voor drafting. Het fietsen ging vlot voorbij door de vele aanmoedigingen op de vele bergjes, maar vooral de Solarberg is toch een speciaal moment. Aäron, Johan en ik hebben het geluk gehad dit te mogen beleven! Daar voel je de benen plots niet meer! Bij aankomst in de wisselzone stond de chrono op 4h55; meer dan tevreden over de fietsproef. Tweede deel geslaagd.

De tweede wissel verliep vlotter dan de eerste maar ik heb er nog steeds spijt van dat ik me toen niet heb laten insmeren met zonnecrème. Mijn ‘rood’ wedstrijdpakje heeft er toch 5 dagen mooi ingestaan. Tijdens de eerste kilometers had ik een goed gevoel en had ik het gewenste tempo. Jammer genoeg na een 8-tal km begon ik misselijk te worden en darmkrampen begonnen op te komen. Tot halfweg kon ik het gewenste tempo goed vasthouden maar daarna was het ‘overleven’. De warmte was ook al niet zo’n bevorderlijke factor. Op km 28 en 35 moest ik toch even langs de kant. Met de ervaring van eerder gelopen marathons wist ik dat het nog zwaar zou worden. Bij het binnen lopen in Roth stonden gelukkig Saskia en de kindjes; voor het eerst hebben ze een stukje kunnen meelopen en van Sas mocht ik niet meer stappen. Zo geschiedde 😉 De arena binnen gelopen kon ik eindelijk weer lachen en was ik nog nooit zo blij om een finish te bereiken! Het lopen, normaal mijn sterkste onderdeel, was deze keer wat minder door bovengenoemde omstandigheden. Maar een mooie eindtijd van 9h22 (88e op bijna 3000 dlnms) maakt alles goed!

Mijn eerste full distance triathlon was zeker en vast geslaagd en smaakt naar meer…Challenge Roth is een prachtige wedstrijd met een uitstekende organisatie. Een aanrader!

Via deze weg wil ik Dominic De Caluwé bedanken voor de uitgekiende trainingsschema’s rekening houdend met mijn gezin en werk. Niet altijd evident maar het is toch gelukt! Tijdens de laatste dagen in Roth was het geruststellend dat een ervaren ‘Ironman’ ons gedetailleerd alles uitlegde wat er ging gebeuren (verkenning, organisatie, briefing, race etc).

Bedankt aan de meegereisde supporters en de vele steun van collega triatleten, vrienden en familie! Aäron en Johan voor het aangenaam gezelschap en het samen mogen beleven van deze unieke gebeurtenis! Nogmaals proficiat!

En natuurlijk mijn schat, Saskia, voor haar eindeloze steun!

Wim