Een heel mooie weergave van Steven zijn debuut…

de-derde-ronde3 Vorige week dinsdag was het dan eindelijk zover, we vertrokken voor een weekje waar ik al lang had naar uitgekeken. Vroeg uit de veren (03:30u) om ongeveer een 13u later aan te komen in ons gezellige verblijfje net buiten Vitoria-Gasteiz. Bij aankomst stonden Dominic en familie ons al op te wachten want zij waren nog iets vroeger vertrokken dan ons. De kamers werden verdeeld en de “vakantie” kon beginnen…

Woensdag, na een stevig ontbijt, zijn we (ikzelf, Dominic en Sofie) vertrokken voor de verkenning van het fietsparcours. Aan de start in Landa nog Wouter opgepikt, en weg waren we voor een rondje van 69km. Al snel was het duidelijk dat het fietsen niet van de poes ging worden, want vlakke stukken waren niet te bespeuren en de wind blies zoals in de polders.
Iets later op de dag maakten we nog een plonsje in het wondermooie en heldere Ullibarri-Gamboameer waar zondag onze dag van start zou gaan.

Donderdagmorgen stond dan de eerste “officiële” zwemtraining op het programma. Daar had ik me toch iets anders bij voorgesteld, want buiten mezelf, Dominic en Sofie was er niets of niemand te bespeuren (geen boeien, geen andere triatleten, geen officials, …). We hebben er dan maar zelf een rustige training van gemaakt. Alhoewel rustig, door de harde wind werd er toch redelijk wat stroming gecreëerd die voor de nodige weerstand zorgde.
In de namiddag zijn we dan nog even de fietsenmaker gaan opzoeken. Het vet van m’n zadelpen was dringend aan vernieuwing toe (zorgde voor een krakend geluid) en Sofie haar racepaard had nieuwe hoefijzers nodig. Hierna onze bolides nog een laatste maal getest en een verfrissende wasbeurt gegeven.

Vrijdag en zaterdag volgden dan de verdere voorbereidingen, inschrijving, briefing, nog een laatste keer de beentjes losrijden voor het grote werk, enz…
Blij mijn trouwe supporters (ouders) te zien bij het inchecken in de fietswisselzone, voor mij mocht de wedstrijddag al gauw komen, ik had er zin in!
Zondagmorgen terug vroeg uit de veren voor een stevig ontbijtje en daarna vertrokken richting T1. Eens daar aangekomen was er tijd genoeg om ons rustig klaar te maken. Even een opschrikking bij het horen dat één van m’n drinkbussen op tafel was blijven staan, maar geen paniek want we hadden een reserve gemaakt die wel mee was. De paar wolken die nog over het meer hingen waren intussen verdwenen, dus het beloofde een mooie dag te worden. Iets voor 8u werden alle atleten naar de wisselzone gevraagd om 1’ stilte te houden uit respect voor de slachtoffers van de treinramp enkele dagen geleden. Om precies 8u werden de PRO heren te water gelaten, 5’ daarna volgden de PRO dames, en 10’ later was het aan ons. Onze wave bestond uit een 300 tal atleten (age group 30-34 & 35-39). Samen met Dominic bijna volledig vooraan gestart, wat achteraf een goede keuze geweest is. De eerste 300m was positie kiezen, maar al vrij snel had ik het juiste ritme te pakken. Daarna verliep het zwemmen zeer vlot, dus zonder te forceren na 1u03’38” met een goed en leuk gevoel uit het water gekomen (deels ook te danken aan de Spanjaard die 3,5 km lang aan m’n voeten heeft liggen kriebelen). Achteraf nog gehoord dat er een boei te weinig lag, waardoor we eigenlijk 4km gezwommen hadden.
Vrij snel kunnen wisselen en dan de fiets op voor 3 rondjes. M’n doelstelling was om me zo weinig mogelijk te forceren of in verzuring te gaan, om met zo fris mogelijke benen aan de afsluitende marathon te kunnen beginnen. Dus cruise controle ingesteld rond 33.5km/u en bollen maar (hoewel dit bergop wel iets lager zal gelegen hebben). Tijdens het fietsen heb ik mij vrij goed aan mijn voedingsplan kunnen houden en voldoende vocht opgenomen, aangezien de temperatuur ondertussen al was gestegen tot 28°C. Echte snelle fietsentijden zijn er niet gereden, want de wind was weer een grote spelbreker. De vele trainingen in de polders wierpen hun vruchten af want in tegenwind kon ik elke keer enkele atleten bijhalen. Zo kwam ik na 5u25’15” fietsen wisselzone 2 binnen en kon ik beginnen aan m’n zwakste onderdeel.
Het wisselen verliep terug vlot, en vertrokken waren we voor 4 rondjes van 10,5km lopen. Het parcours hadden we vooraf niet verkend, dus de eerste ronde was een groot vraagteken wat we voorgeschoteld zouden krijgen. Dit viel toch wel tegen want de eerste 5 km was eigenlijk constant stijgen. Gelukkig was er vrij veel schaduw op het parcours, maar op de open stukken brandde de zon echt hard. De eerste ronde had ik nog steeds een goed gevoel in de benen, maar in het midden van ronde 2 (na ong. 16km) begon ik toch al te voelen dat het beste eraf was. Ronde 3 en 4 nog serieus sterrekes gezien, ik probeerde m’n suikers en vocht zo goed mogelijk op peil te houden, en hoopte zo dat ik de eindmeet zou halen, en ja na 10u52’08” liep ik moe maar tevreden de meet over.
Eens over de meet kreeg ik te horen dat m’n chip niet gewerkt had. De chipnummer was verwisseld met deze van een Spanjaard. Ondertussen hebben de mensen van de organisatie alles aangepast en kan je me terugvinden op een 139ste plaats in de algemene stand ofwel op een 30ste plaats in m’n age group.
Graag nog een woordje van dank aan m’n vrouwtje Sofie, mijn ouders, mijn zus (die er op de wedstrijddag zelf door omstandigheden niet kon bij zijn, maar het afgelopen jaar een groot voorbeeld voor me geweest is en me zo enorm veel moed en kracht heeft gegeven), mijn trainer Dominic (niet altijd makkelijk om een ploegwerker te coachen), en alle supporters en vrienden aan het thuisfront een welgemeende dikke merci.

Vele groeten,
Steven