5751534-mea-culpa Vorig weekend wist een regelmatige bezoeker van dit bescheiden portaal me te vertellen dat er nog wel eens een update mocht komen…hij was wat uitgekeken op de Sint en de kerstman. Het heeft ook deze week alweer langer geduurd dan voorzien maar bij deze dan toch een korte post.

De knieën willen zich nog altijd niet voorbeeldig gedragen en gehoorzaam uitvoeren waarvoor ze gemaakt zijn, met name vlot scharnieren. Ze blijven wat zeurderig acteren en gooien mijn mooie plannetjes steeds maar weer in de war…
We zullen dit probleem eerst ten gronde moeten aanpakken vooraleer ik echt terug kan vooruitkijken. Het hindert me niet in het dagelijkse leven, het fietsen of het zwemmen maar eenmaal mijnheer en mevrouw knie de loopsloefen zien opdagen, stellen ze zich op in egelstelling.

Veel tijd om hier ongelukkig over te worden is er niet. De kinderen blaken elke dag opnieuw van enthousiasme, leergierigheid en af en toe ook wel eens opstandigheid. De trainingsbegeleiding draait op volle toeren en sommige doelen komt steeds dichterbij.
Zo heb ik een groepje marathonlopers die op 6 april de stad waarin François Hollande nogal dikwijls al scooterend ronddwaalt op weg naar verborgen liefdes (Parijs voor de minder geïnteresseerden in die man zijn escapades) gaan veroveren in hun jacht naar eeuwige roem.
Ze hopen allemaal op persoonlijke besttijden en geloven sterk in een goede afloop na een, voorlopig toch, geslaagde voorbereiding. Ondertussen is ook een veldrijder mijn arsenaal komen vervoegen en heb ik opnieuw een leuk project in het verschiet!

We zitten dus niet stil en werken volop aan het herstel…ik laat me niet zo snel afschrijven, daarvoor doe ik te graag aan triatlon.