Donderdag ondertussen…gisteren kwamen we na een vlotte rit in een air gecoolde auto aan rond de middag. Ons ontvangstcomité bestond uit de vrouw des huizes, Ute Weber en haar man Martin. Meteen werd ons hier duidelijk gemaakt dat het hier bloedheet is en blijft en dat het er voor zondag al even ‘zonnig’ uitziet.

Daar waren we zelf al achter gekomen toen we de temperatuur pijlsnel zagen stijgen tot een dikke 35° nog voor de middag. De parcoursverkenning bracht ons ‘s middags een mix van rode lichten en lode hitte die ons overviel bij elke gedwongen pauze…ondertussen hield mijn gebroken sleutelbeen zich kranig en bezorgden de gebarsten ribben me niet al teveel last. Weliswaar reed ik op mijn koersfiets omdat mijn tijdritfiets nog niet hersteld is na de zware val. Pas zaterdag zal ik kunnen testen of ook mijn Cervelo P5 een bondgenoot wordt of eerder een vervelend obstakel voor de rug.

Vanmorgen zijn we dan wat gaan loszwemmen in de Langener Waldsee. De plas heeft ondertussen een temperatuur van 23,2° en de kans dat er gezwommen moet worden zonder wetsuit is bijzonder groot. Gelukkig maar want met wetsuit is voor mijn gehavend lichaam geen optie. De schouder en het sleutelbeen aan de linkerzijde zijn niet van plan om mijn plannen te ondersteunen en werken een beetje tegen. Echt stuwen met links kan ik nog niet al lukt het zonder pak iets beter om te roteren (overhaalfase) boven water. De vooropgestelde zwemtijd is dus absoluut geen doel meer en het wordt overleven in de Waldsee.

In de namiddag hebben we van de eerste gelegenheid gebruik gemaakt om ons te registreren…alle benodigdheden voor de wedstrijd (nummers, badmuts, …) zijn nu in ons bezit en hoeven ons dus morgen geen energie meer te kosten.

Een beperkt loopje in de vooravond gaf me de zekerheid dat de ribben nog steeds gebarsten zijn maar dat ik met tape toch op zijn minst 7 kilometer kan lopen (zonder dat het op strompelen lijkt).

Morgen wacht ons een rustige dag met enkel de atletenbriefing in de late namiddag. Mijn compagnon de route, Aäron Overmeire, is zich heel rustig aan het voorbereiden op de wedstrijd…het wordt voor iedereen een nog grotere strijd door de extreme omstandigheden maar hij is nog nooit zo strak aan de start gekomen. Hij zal dit klusje wel klaren! Mijn andere atleten, David Depuydt en Joeri Van Waeyenberghe, zijn ondertussen ook aan het acclimatiseren en volgen de richtlijnen van de coach nauwkeurig op…kortom, een bende gekken samen…met nog 2997 anderen.

Morgen een overzicht van de startnummers en de manier waarop jullie de wedstrijd kunnen volgen! Ik heb begrepen dat het daar ondertussen wat koeler is na een fikse regenbui…het zal hopelijk jullie slaap ten goede komen!

Tot morgen