Eerst een kleine beetje geschiedenis, op winterse ochtend in januari 2014 besluit ik eens om op de weegschaal te staan. Tot mijn eigen verbazing(nu ja kledijmaat was al maatje meer geworden) blinken er 3 cijfers voor de komma op. Ik beslis onmiddellijk: zo kan dit niet verder.

Ik schrijf mij in voor Triathlon XL de Gérardmer, met het besef dat ik nog maar juist heb leren zwemmen. Als opwarming neem ik deel aan Oostkerke( mijn allereerste triathlon ooit) en Berlare (zonder pak 1.500m zwemmen).

In september aan de start van mijn eerste halve triathlon: finish halen binnen de tijd is mijn enigste doel. Tijdens het lopen verlies ik snel veel tijd maar het doel wordt gehaald.

De grote vraag was wat nu (ooit wel een stoute droom gehad om eens Ironman te doen, maar ik kon niet zwemmen). Na overleg thuis en met Benjamin en Pascal werd beslist om voor IRONMAN ZURICH te gaan. Al snel besefte ik dat alleen trainen geen optie is en via via kom ik bij Dominic terecht.

Mid september zit ik al bij Dominic thuis voor een eerste kennismaking waar ik mijn wilde plannen vertel. Ik herinner nog steeds de eerste reactie van Dominic, wacht maar met inschrijven…

Eerst kijken wat het lichaam kan en oh ja dat gewicht….

Ik krijg mijn eerste schema’s en voedingstips doorgestuurd, gewicht gaat pijlsnel omlaag en schema’s worden vlot verwerkt. Mid oktober krijg ik toelating om mij in te schrijven, dit geeft veel vertrouwen.

Hier en daar pik ik loopwedstrijden mee en zie mijn looptijden spectaculair verbeteren. In mei de eerste test 111 van Bilzen. Zwemmen gaat super (wie had dat ooit gedacht!), fietsen met mijn nieuwe tt is toch een aanpassing voor het lichaam, tijdens het lopen krijg ik enorm veel last van mijn knie.

Al snel is diagnose gesteld: lopersknie… rusten maar dit gaat nu echt niet! 30dagen neem ik ontstekingsremmers met de hoop dat het begin juli genezen is.

In juni pik ik nog de kwart van Sint-Laureins en de Halve van Stein mee. Bij deze laatste voel ik dat knie genezen is.

15/07/15: de afreis naar Zurich, hoe dichter ik kwam, hoe warmer het werd… en ja dat gewicht was mooi gedaald tot 77kg.

Al snel merk ik wat een georganiseerd circus Ironman is, eerste tent die opstaat is die van de merchandising (er wordt pas gekocht na het halen van de finish ;-))

Steeds meer vragen gaan door mijn hoofd, steeds sms’en naar Dominic met onmiddellijk een antwoord!

Zaterdagavond krijgen we te horen, no WETSUIT, tja dat had ik al voorzien.

Zondag 19/07/15 RACEDAY!

Om 4:00 gaat de wekker. Na een goede nachtrust maak ik mijn bidons klaar: een voor op de fiets de andere voor mijn madam om mij deze te bezorgen na 85km.

Ik kom tegen 5:45 aan in de wisselzone, ik maak rustig alles klaar en begeef mij naar de start. Mijn madam heeft meer stress dan ik maar laat het niet blijken, juist voor de start komen mijn kinderen mij succes wensen (ook voor hen was dit een lang jaar)

Het nieuwe concept van de rolling start wordt voor het eerst toegepast in Zurich en was zeer goed idee. Na 3.75km trilt mijn Garmin, maar de swimexit is nog lang niet inzicht, na 4.05km kom ik uit het water met een zeer goed gevoel. Neem rustig de tijd voor de nodig wissel. Tijdens het fietsen onmiddellijk een mooi tempo te pakken maar er flitst steeds door mijn geachte: er is nog een marathon…

Halver weg staat mijn madam klaar, vol van de stress wat dit mag niet mislopen… en ik moet zeggen een perfecte wissel! J

Na 8u wedstrijd begin ik aan het loopgedeelte, 1 ding is al zeker de finish is binnen handbereik.

Eerst 10km gaan vlot, dan laat de warmte zich voelen, ik loop snel door een douche langs de kant… met als resultaat: bleinen L en de spieren beginnen het lastig te krijgen maar we bijten door!

Na 13:15 kom ik aan de finish, mijn madam staat te wachten dankzij haar opofferingen had ik de tijd om te trainen en mijn droom te verwezenlijken!

Dan vlieg ik het laatste stukje naar de meet en hoor de magische woorden ALASTAIR, YOU ARE AN IRONMAN!!

Na mijn 7de triathlon kan ik mij IRONMAN noemen en dit dankzij de aanpak Dominic, hij geloofde steeds in mij en was continu bereikbaar. Wat in september een droom leek is nu werkelijkheid.

Ik heb mijn IRONMAN belevenis in 3delen opgedeeld:

– the easy part = inschrijving,

– the hard part = trainingen door weer en wind

– the fun part = RACEDAY en ik heb er 200% genoten heb!

Langs deze weg MERCI DOMINIC om mij over de streep te loodsen!