Vorige zondag waren een aantal van mijn triatleten aan de slag tijdens het triatlonweekend in Keulen. Op de halve afstand (1,9km zwemmen – 90km fietsen – 21 km lopen) ontbond Sophie Van Hulle voor de 2e keer in haar carrière haar duivels. Een sterk staaltje van doorzettingsvermogen…

Na een heel geslaagde eerste ervaring op de halve afstand in Juni had ik een beetje moeite om weer in het goede ritme te komen, decompressie noemen ze dat geloof ik J.

Maar ik mocht niet uit het oog verliezen dat ik op 6 September aan de start stond van mijn 2e halve triatlon van het seizoen meer bepaald in de Carglass Cologne 226 half triatlon.

Via Lommel op 9 Augustus waar ik een degelijke wedstrijd afwerkte, werkte ik verder naar de ½ triatlon in Keulen onder het toeziend oog van coach Dominic.

De voorbereiding verliep ditmaal met wat meer hindernissen, een val met de fiets en ziekte zorgden ervoor dat m’n loopkilometers niet waren wat ze hoorden te zijn en dit baarde me toch wat zorgen over m’n zwemmen en fietsen maakte ik me minder zorgen.

De week voor de wedstrijd verliep ook niet optimaal, lichamelijk begonnen er hier en daar kleine kwaaltjes op te spelen zoals mijn achillespees die wat tegenspartelde maar mijn grote struikelblok werd zoals zo vaak problemen met maag en darmen. Waardoor ik nogal leeg en moe naar Keulen vertrok.

Maarten en ik arriveerden op zaterdag in Keulen en gingen een kijkje nemen aan de start. De goesting begon toch te komen.

We stalden onze TT fietsen in de wisselzone en verlieten deze in de gietende regen. Hopelijk morgen beter weer!!

Na een nacht met weinig slaap bleek het weer er beter uit te zien, geen regen maar wel veel wind. Op de brochure stond dat het een windgevoelig fietsparcours was en dit zouden we later op de dag aan de lijve mogen ondervinden!.

Aan het ontbijt voelde ik me niet goed, het was niet alleen de stress maar ook hetgeen me al de hele week parten speelde. Ik overwoog om niet te starten, hoe kon ik een ½ triatlon afwerken op halve kracht?? Na een goed gesprek met Maarten besloot ik te starten en te zien waar het schip zou stranden.

Om 10u vertrokken Michael, Filip, Michael en ik naar de start. We deden de laatste voorbereidingen in de wisselzone en maakten ons klaar voor de start.

Om 12u30 werd het startschot gegeven!

Het zwemmen draaide niet uit zoals gehoopt, het gevoel was niet goed, niet zoals het de laatste tijd was. Na 33’ bereikte ik de swim exit. Ik rende naar mijn Shiv (steeds een leuk weerzien J) en nam me voor om het beste van mezelf te geven op de fiets!

Maar al snel werd duidelijk dat ik niet veel kracht in de benen had en dat het een héél lange 90km ging worden. De vele en harde wind werd me op sommige ogenblikken mentaal echt te veel, ik heb zelfs traantjes gelaten.

Op een gegeven ogenblik, zo’n 70km ver had ik besloten om niet te starten met lopen, ik kon het niet meer opbrengen. Op dat moment heb ik het dan ook wat opgegeven en soms reed ik niet sneller meer dan 25km/u.

Toen de wisselzone in zicht was, was ik opgelucht! Na 3u op de fiets afzien was het voorbij, ik liep naar mijn zak met loopspullen, hing m’n fiets weg en ging op de grond zitten. Oef, eindelijk voelde ik de pijn in hamstrings, onderrug en maag verminderen. Nog nooit had ik zo afgezien op de fiets.

Ik deed toch m’n sokken en loopschoenen aan want ik moest toch nog even rondlopen. En toen begon het te dagen, zou ik toch niet lopen? Toch op z’n minst proberen? Ik ben geen opgever!! Ja, na een goeie 10’ in de wisselzone had ik m’n beslissing genomen, ik moest en ik zou finishen!! Na al die strijd met mezelf had ik niet toegegeven aan de pijn die ik op de fiets gevoeld had en heb ik doorgezet!!

En man ben ik gelukkig en trots dat ik doorgezet heb!! Het lopen ging goed! Ik mag gerust zeggen dat de 21,1km lopen het best aanvoelde van de 3 onderdelen enkel moest ik snel bijtanken want op de fiets had ik niet voldoende kunnen eten. De km’s gingen vlot vooruit en ik voelde me nog goed, hier en daar een minder momentje maar daar liep ik wel door. Nu ging er me niets meer tegenhouden!!

Na een kleine 2u lopen was de finish in zicht en had ik opnieuw tranen in de ogen maar nu niet van de pijn maar van geluk J!

OVERgelukkig was ik toen ik door de finishzone liep!!

Ik was compleet leeg en stond te trillen op mijn benen maar had het toch maar weer gedaan!! Trots op mezelf dat ik doorgezet heb en gefinisht ben in een tijd van 5u45!!

Proficiat aan Bart(3e in de Hawaii editie), Michael(7e overall op de 226 half, Filip (3e H40 op de 226 half) en Maarten we hebben daar in Keulen een mooie prestatie neergezet!!

We mogen trots zijn op onszelf!! SMO rules!!!

Volgende wedstrijd is ¼ Ieper en daarna een welverdiende rustperiode!!

See you next time!!

Sophie