Voor Sofie & Maarten, Bart, Michel en ik vormde deze wedstrijd het scenario voor chaotische wedstrijd/organisatie, als je 17 wedstrijden laat doorgaan in 1 weekend, kan het wel eens zijn dat je door de bomen het bos niet meer ziet. Samen met het op verschillende tijdstippen aankomen, was het geen sinecure om met elkaar af te spreken. Oplossingen werden dan ook geopperd door honkvaste supporters die hemel en aarde verzetten om bij de nimmer stillende honger van de smo triatleten te gaan supporteren.

Stuk voor stuk haalden we allen een mooi resultaat. Bart deed een speciale versie, met 3.8 zwemmen/180 bike/14km lopen. De anderen deden de halve.

Het afreizen was voor mij met de schrik in het achterhoofd, men voorspelde opnieuw slecht weer en geeft toe, zoals het er zaterdag aan toe ging, zakte de goesting onder nul. Maar ik zei tegen de Bart, wat er vandaag uitvalt, kan er morgen niet meer uitvallen,… blijkbaar viel er uiteindelijk alles uit want, het regende NIET op zondag. Dominic en entourage die mijn laatste 2 volledige doorstonden begrepen mijn blijdschap. Wees gerust ik was tot de tand gewapend, het mocht zelfs sneeuwen!

Maar goed de wedstrijd! Op zondag!

Bart vertrok vroeg in een stralende zon, weliswaar fris, maar zeker een opsteker om van start te gaan of om op te staan voor de anderen bij dit weertje.

We kregen ondertussen bericht dat Bart, tweede uit het water was gekomen, kerel dat moet raar doen; Als ik dat zou tegenkomen dan zou ik denken dat ik in het verkeerde wisselzone sta. Sterk van hem. Later bleek hij dan ook nog bijna de eerste ingehaald te hebben. Deze klepper van smo werd uiteindelijk 3-de. Topteamwaardig zou ik zo zeggen!

Ik selecteerde reeds de avond op voorhand de extra kledij en startte na het zwemmen met smo vest/windstopper en toch beenstukken. Ik was nog maar net vertrokken en zag Michel al bij de eersten terug richting Keulen flitsen. Even later ook Maarten, die zoals steeds bloedmooi op zijn fiets lag, hij leek amper te trappen. Oja en dan den Bart die vlamde ondertussen ook al naar zijn loopnummer. Tevergeefs probeerde ik Fie te spotten. Even leek ik te warm gekleed te zijn, maar met de wind op de kop in wegrijden van Keulen, deed me goedkeurend knikken. Ik spaarde heel veel energie door niet af te koelen, en haalde steeds heel veel bikers in. Voor mij een mentale opsteker.

Het Economisch fietsen leverde een prachtig stukje lopen op, na Deinze en een jogging in Anzegem, wist ik dat het lopen op punt stond. En ja daar was Sofie, het viel me op dat ze, in tegenstelling tot… , een mooie looptred had. Ze eindigde in haar cat knap 17-de en haar ventje 30. Maarten haalde ik pas in de laatste 4 km; ook hij had een puike wedstrijd afgewerkt en eerlijk je was een heerlijk target om naar toe te lopen, maar eerlijk, je lopen zal volgend jaar een pak beter zijn.

Mich werd 7 overall/1-ste cat/Bart 3-de en eerste in cat. Ikzelf 48ste en 3-de in cat.

Ik denk al bij al een tevreden stel atleten en coaches, (nieuwe) supporters. Supporters hadden het zeker koud, maar de regen bleef uit.

Bij deze van harte een spoedig herstel voor Kathleen Meire die een gooi ging doen naar de overwinning in de kwart. Helaas kwam ze ten val met de fiets.

Er loopt net nog een nieuwsje binnen, zal nog eens van de lat geven tijdens de duathlon in Damme!