Een dikke 2 weken geleden beleefden we een spannende zondag via de athlete-tracker van ironman…Wim Laloo verwoordde zijn puike prestatie hieronder in geuren en kleuren…

Samen met 3 andere SMO-Specialized atleten (Bart De Vrieze, Youri Groosman en Koen De Ridder) had ik mij ingeschreven voor de Ironman Barcelona op 4 oktober. Michael Dewilde die deze wedstrijd al eens had meegedaan in Barcelona, toen nog deel uitmakend van het Challenge circuit, had ons warm gemaakt voor deze wedstrijd. Een teamverslagje werd door ons geschreven en gepost op de gekende SMO-Specialized website.
Het was even aanpassen met het idee dat het hoofddoel van dit jaar helemaal op het eind van het seizoen zou vallen. Het was dus belangrijk om niet te vroeg te pieken, maar daarvoor werk je samen met een ervaren coach…
VOORBEREIDING:
In de voorbereiding werden er een aantal loopwedstrijden ingepland samen met de We.All.Love.Running teamgenoten. In de halve marathon van Sluis (1h19) en Bonn (1h17) werden de persoonlijke records telkens verbroken. Het triatlonseizoen begon met de ploegentriatlon in Izegem en vervolgens werd de halve van Leuven afgewerkt. Door de latere planning van mijn Ironman kon ik me nog eens inschrijven voor de lokale kwarttriatlons in St. Laureins en Eeklo. De wedstrijd in St. Laureins was leuk om nog eens mee te doen en tijdens het lopen kon ik stelselmatig opschuiven. Op het einde echter, was er een putje die ik niet gezien had en heb er toen mijn enkel zwaar verstuikt. De foto’s bevestigden het ‘krakje’ dat ik gehoord had, een breukje in de voet (door de impact had een pees een botstukje afgerukt). Het was de eerste keer dat ik een blessure had tijdens het seizoen en mijn eerste gedachte was onmiddellijk: “kan ik mijn Ironman nog meedoen”? Na verschillende consultaties bij sportarts Joeri Verschelde en voldoende beeldopnames van de voet en enkel, werd er besloten om 1 week niet te sporten en 3 weken niet te lopen. Ondertussen werd er veel geoefend bij vrouwlief om de enkel terug stabiel te krijgen en geleidelijk aan werd de belasting van de oefeningen opgedreven. Het fietsen en zwemmen kon ondertussen terug opgestart worden.
Tijdens mijn verlof met familie in de Provence kon ik de enkel terug normaal belasten en kon er goed gewerkt worden aan voornamelijk de fietsconditie. De lactaattesten volgend op mijn verlof waren zeer positief en een teken dat we terug op schema zaten voor Barcelona. Een mentale opsteker!
Ter voorbereiding van de Ironman had ik de Halve van Deinze en Damme ingepland. Door een reis voor het werk in de week van Deinze had ik onvoldoende gerust en moest ik jammer genoeg opgeven. Na de enkelepisode terug wat vraagtekens, maar Dominic stelde me gerust dat het wel goed zou komen. De testen waren goed en de trainingen verliepen immers vlot. Twee weken voor Barcelona was er gelukkig nog Damme gepland. Deze keer goed uitgerust aan de start en deze keer was de focus er; met als resultaat een vlotte race en een goed resultaat (9e). Met een gerustgesteld gemoed kon ik alsnog naar Barcelona vertrekken.

RACE DAY:
Zondag 4 oktober om 8h30 werd er relatief laat gestart voor een Ironman…Spanje en iedereen goed uitgeslapen 😉
De PROs startten eerst en om 8h45 werd de start gegeven voor de Age Groupers. Geen massastart maar een ‘rolling start’, elke triatleet moest voor zichzelf uitmaken welke zwemtijd hij/zij zou zwemmen en in het desbetreffende vak gaan staan. De tijd begon pas te lopen als je over de chipmat liep. Een heel goed initiatief! Daardoor werd het minder drummen tijdens de eerste zwemmeters en werd het deelnemersveld mooi gespreid. De Middellandse zee was relatief rustig en de deining viel mee, enkel bij het keerpunt was het hard werken tegen stroom in. De zeegeur en deining deed me terug denken aan mijn studentenperiode toen ik strandredder was in Oostende en we regelmatig gingen oefenen in de Noordzee…een vertrouwd gevoel.
De wisselzone was zeer goed opgesteld en overzichtelijk. Tijdens de eerste wissel had ik me niet laten opjagen want het was er toch al redelijk druk en ik wou zeker zijn dat ik alles mee had.
Het fietsparcours hadden we de voorbije dagen goed verkend met de auto en fiets. Het begin waren er een aantal ‘rolling hills’ en daarna was het een vlak parcours langs de kustlijn. De voorbije dagen hadden we al gemerkt dat de wind er stevig kon waaien maar de felle wind die we vreesden bleef achterwege. In het fietsen werd al heel snel duidelijk dat het parcours redelijk druk bezet zou worden…ondanks de rolling zwemstart. Al na één ronde werden er al snel ‘pelotonnetjes’ gevormd met al dan niet atleten die de non-drafting regels respecteerden. De Spaanse scheidsrechters waren echter heel soft en durfden niet in te grijpen en bleven maar waarschuwingen geven ipv van kaarten en/of stop & go’s. Er werd veel gepraat maar ook gevloekt…
Bart had zoals gewoonlijk een mooie zwemtijd neergezet en zat in de voorste gelederen. Ondanks een aantal pogingen om weg te geraken uit zo’n pelotonnetje had ik besloten om me achterin de groep te zetten. Het had toch geen zin…De groep dikte maar aan. Youri terug een zeer vlot zwemonderdeel en Koen zonder braken het zeezwemmen overwonnen, waren ondertussen ook op het parcours vlot aan het rijden. Halfweg het fietsen slokte onze groep Bart op die in een voorliggende groep moest lossen. Bart zat al snel bij mij achteraan de groep: eten, drinken, op een faire afstand de voorligger volgen en niet te veel discussiëren met de scheidsrechters ;-). Bij het ingaan van de 3e fietsronde begonnen de fietskilometers toch al door te wegen bij een aantal atleten en werd de groep geleidelijk uitgedund. Ook was er eindelijk een scheidsrechter die actie ondernam. Hierdoor ontstonden er al snel gaten en werd het duidelijk wie niet nog goed meer zat. Ook de laatste heuvels begonnen bij heel wat atleten door te wegen.
Het loopparcours was goed opgedroogd en we moesten er 4 ronden van 10.5 km afleggen. Het parcours was grotendeels vlak op beton en grint (net naast Calella beach). Tweemaal moest er een tunnel onder een spoorweg genomen worden. Bart liep vanaf het begin een strak tempo en haalde me al snel in. Ik had wat afstand genomen bij het einde van het fietsen en had een voor mij snelle wissel gedaan. Tijdens het lopen had ik ervoor gekozen om niet te snel te starten. De meegereisde supporters en familie konden heel makkelijk de wedstrijd volgen en het deed telkens deugd om de gekende gezichten met de nodige aanmoedigingen langs het parcours tegen te komen. Muchas gracias!
De nodige voeding binnen krijgen was mijn grootste bekommernis. Bij mijn vorige Ironmans kon ik halfweg de marathon geen voeding meer binnen krijgen. Maar deze keer had ik een back-up plan klaar. Saskia zou mij telkens aan de bevoorradingspost ter hoogte van onze verblijfplaats de nodige gels en drankjes aangeven. Door regelmatig van gelsmaak te wisselen en verschillende drankjes te nemen, lukte het mij deze keer om alles op te nemen.
In de laatste stroken net voor de finishzone was het redelijk smal en was het laveren tussen de andere atleten. Hier merkte ik dat de tank zo goed als leeg was want het tempo opvoeren lukte nog amper. Na 9h01 kwam ik over de finish en een 9e plaats in mijn Age group 35-39.
Een zeer goed resultaat en een stevige verbetering van mijn persoonlijk record (9h22). Ook alle andere SMO atleten verpulverden één voor één hun persoonlijke records! Youri 10h39 (151e AG40-44), Koen 10h08 (86e AG40-44) & Bart 8h54 (7e AG30-34). Bart ‘pas 7e‘ in zijn Age group met zo’n toptijd, toont aan dat de bezetting in deze race heel sterk was.
Een sub-9 zat er misschien wel in voor mij maar de laatste krachten waren absoluut weg op het einde. Sneller kon het echt niet voor mij…Bij deze triatlon had ik het beste gevoel ooit tijdens en achteraf en ondervond ik eindelijk geen fysieke problemen (zie voeding tijdens marathon). Dit was mijn beste Ironman! Dat het snel zou gaan had ik wel verwacht maar niet zo snel. Dit is een resultaat die er ook wel komt door de ondertussen 3 jaar lange samenwerking met Dominic en toont aan dat lange termijnplanning essentieel is. De coach kent mijn reactie op de trainingsprikkels, kent mijn werkomstandigheden en weet de nodige rust in te bouwen (zie enkel/reizen werk). Vooral het laatste puntje was dikwijls zeer moeilijk maar het heeft geloond!