En vandaag dan weer een mooi verhaal van één van mijn marathonlopers…Tim Verbeke sloeg iedereen met verstomming door ruim onder de 3u te finishen in Eindhoven…de kers op de taart van een ronduit schitterend seizoen. Als coach zijn dit momenten om te koesteren…
Hieronder zijn verslag.

Met een snelle marathontijd kon ik mijn seizoen in schoonheid afsluiten. Mijn Ardillesamigo’s hadden dan ook het verblijf geregeld om mijn beentjes uitgerust aan de start te brengen.
De training van de laatste weken liep voor de grote afspraak niet zo lekker. Sente Kermis die al elk jaar een slechte invloed heeft op mijn sportcarrière en dan was er nog een virusje dat het gezellig vertoeven vond in mijn lichaam. Dominic en de dokter verzekerden me dat ik me geen zorgen moest maken.

D- dag
Na een bijna slapeloze nacht om 6 uur ’s morgens sprong ik uit het bed. In het hotel kon er uitgebreid ontbijt worden . Ik niet, mijn ritueel voor de wedstrijd gesmeerde boterhammekes had ik meegebracht want niets mocht nu verkeerd gaan.

Nog eventjes opwarmen met Ironmike en plaatsgenomen in startvak B. Een tempo als mijn triatlonbroeder zou zeker uitkomen in een goede tijd. Nog eventjes de tips van de coach mentaal doornemen en ik kan er tegenaan.
Ik had hier na een superseizoen ook nog een extra motivatie om het hier goed te doen. Mijn broer (Mike) en zus (Jessie) zetten hier ook hun eerste stappen in het marathonmilieu.
Vanaf de startschot was het ontzettend kicken.. Het publiek was geweldig. Kippenvelmomenten bedankte ik met een spontane glimlach en een opgestoken duim.
Na 10 km kon ik aansluiten bij een groepje van 8 met daarin 2 topmarathonlopers van de krekenlopers ( mijn joggingclub). En wat doet een mens dan. Tempo houden, vertragen,…?
Neen de sfeer was zo top dat ik de kop van het groepje op til nam. Dikwijls eens checken wie er nog allemaal mee was. Aan km 20 bleef er nog één loper over en iets verder stonden mijn persoonlijke supporters.
Goed bezig Gebre, sterk tempo , tempo houden!
Het gaf me een boost, ik liep op wolkjes.
De halve marathon in 1 u 25 30 , de bordjes passeerden hierna precies veel trager.
Na km 30 kwam een loper uit het achtervolgend groepje die het tempo overnam. 5 Km kon ik hem nog volgen.
Toen begonnen de beentjes te protesteren, mijn tempo zakte naar 13,9 . Lopers liepen me gezwind voorbij. Geen zorgen maken, met een tempo van 12 per uur kom ik nog mooi onder de muur van de 3 uur.
‘k Moest nog even doorbijten en pijn verbijten om dan aan kilometer 41 zeker te weten: Ik haal het. En dan is het weer even veel genieten als in het begin, ook al doet nu zowat alles pijn, want daar waren mijn persoonlijke supporters terug. De laatste energie om nog versnellen zat er nog in en ik genoot dan ook met volle teugen van mijn finish.
YES 2u54’35.
Yes I did it
Tim