In één van de meest belangrijke financiële bolwerken van Europa een deel uitmaken van de dagelijkse gang van zaken is wel iets speciaals. We nemen hier ondertussen de trams of bussen alsof we ze al jaren nemen. Zoals in elke grootstad zijn mensen hier niet zo snel verwonderd van iets en gaat iedereen zijn gang.
De Zwitsers zijn behulpzaam, gastvrij en ze lijken niet echt gestresseerd. De levensstandaard ligt hier uitermate hoog en dus swingen de prijzen (voor ons) de pan uit in de supermarkt, op een terras, voor openbaar vervoer,…
In afwachting van de briefing deze middag gaan we nog maar eens wat eten en drinken…als je gewoon bent van elke dag de nodige beweging in te lassen is het de laatste week voor de wedstrijd toch wel wat wennen…eten zonder echt bewegen zorgt zelden voor een hongergevoel maar toch moeten we de glycogeenvoorraden in onze spieren optimaal gevuld krijgen. Energie die we zondag immers hard nodig zullen hebben. Het komt er dus nu op aan om zo weinig mogelijk brandstof te verbruiken en de tank zoveel mogelijk aan te vullen. Op de wedstrijddag wordt er dan de gedurende de volledige periode van intensieve arbeid snel beschikbare energie opgenomen om de man met de hamer zo laat mogelijk tegen te komen…zonder suikers vallen is nefast voor het aanhouden van de gewenste intensiteit.

Na een aantal gesprekjes ter plaatse, wat opzoekwerk hier en daar en onze eigen ervaringen is toch duidelijk dat dit een zogenaamd ‘trage’ wedstrijd is. Er zit een stevige stroming op de Zürichsee waarvan de richting een beetje afhankelijk is van het wolkendek boven de bergen maar nooit in het voordeel van de atleten zal zijn…ofwel hebben we de stroom tijdens het langste deel van het zwemparcours tegen ofwel zijdelings tegen. Een zoals ook beschreven enkele dagen zorgen een 10-tal serieus hellende kilometers in het midden voor wat vertraging. Het loopparcours is dan weer hertekend als gevolg van de jubileumeditie en compleet vlak en verhard (in tegenstelling tot voorgaande jaren). Veel prognoses maak ik niet voor mezelf, mijn carrosserie zal toch beslissen tot wat ik in staat ben na een voorbereiding met een aantal (niet helemaal weggewerkte) vraagtekens.

Straks ontvangen we met veel plezier mijn buddies…ontspannen blijft de sfeer dus wel!!