Ik ben thuis geraakt en heb ondertussen zelfs ook een douche kunnen nemen zonder ongelukken…redelijk geradbraakt na een dagje strijden in het hete, zonnige en vochtige Haines City Florida.
Even een korte update om aan alle vragen ineens te voldoen…ik heb er immers weinigen van op de hoogte gebracht, mijn atleten verdienden immers alle aandacht.

Om een lang verhaal kort te schetsen…Orkaan Michael heeft lelijk huis gehouden in Panama City Beach, de oorspronkelijke wedstrijdlocatie voor mijn 1/1 triatlon dit jaar. Amper 17 dagen geleden besloten ze het volledige circus enkele honderden kilometers te verhuizen naar Haines City, al de gaststad van een IM 70.3 in het voorjaar. Weliswaar op zondag 4 november ipv 3 november.
De organisatie leverde een huzarenstukje want alles was hier wel perfect geregeld en de sfeer was er een van heel wat begrip…op het zwemparcours na misschien waar in 2 ronden moest worden gezwommen en de snellere zwemmers dus de 2e ronde in het pak startende minder snelle zwemmers terecht kwam. 6 keerpunten per 1900m is ook van het goede teveel.

Het zwemmen verliep al bij al nog vlot ondanks het oponthoud, iets onder het uur uit het water. Gevolgd door een eerste loopwedstrijd naar het tennisveld waar de fiets- en loopspullen werden verzameld…enkele honderden meters verder en de verkleedruimtes op hun beurt dan nog een beetje verder weg. De hele weg dan terug naar de fietsen aan de andere kant van het park…kan tellen.

Fietsen verliep volledig naar wens. Een dikke 1000hm rolling hills, steeds op en neer op relatief mooie wegen. De wind speelde vrij op het parcours en maakte de selectie nog wat harder. 4u52 later nam een charmante dame mijn fiets in ontvangst direct gevolgd door loopwedstrijd nummer 3 naar datzelfde tennisveld met daarachter de verkleedruimtes.
Ook hier jonge vrijwilligers die heel gedienstig alles uit en in de zak staken, ik hoefde me enkel maar op mezelf te concentreren.

De start van de marathon was dan weer vlak na het verlaten van dat gebouw…en weg was ik voor 42km…afzien. Van meter 1 ging het omhoog, slik. Ik had het vorige maandag al verkend en was dus voorbereid, niet te strak tempo aanhouden want het beloofde een lange namiddag te worden.Na 200m de eerste wandelaars en zo kon ik opschuiven van plaats 13 in het totaalklassement (4e in age group 40-45) naar plaats 5 overall en 1e in mijn AG.
Helaas moest ook ik mijn meerdere herkennen in de hoogtemeters (516 op 42km) en werd tempo houden steeds moeilijker. Op de koop toe begon een sluimerend probleempje aan de voetzool op te spelen waardoor ik de laatste 8km moest overgaan op overlevingsmodus. Ik stapte geen meter maar echt lopen was het ook niet meer.
Op de koop toe werd ik op 1 mile (1600m) voor het einde terug ingehaald door nummer 2 en 3 in mijn AG. Ik wou nog wel maar de voet gaf er de brui aan. Enkele snellere lopers van andere leeftijdsgroepen hadden me al vroeger voorbij gelopen waardoor ik dus ben gestrand op een 10e plaats algemeen en 3e in categorie 40-45.
Hier kan ik zeker mee leven…er zat niet meer in op het einde.

Om nog af te sluiten met een dankwoordje uiteraard…we waren hier enkel met ons 4 en doorheen de dag doken mijn trouwste supporters overal op…vooral tijdens het lopen was het iets om naar uit te kijken. Alles was piekfijn geregeld en dat is geen evidentie!! Thx.
En ook aan mijn directeur en de betrokken leerkrachten ben ik een dankwoord verschuldigd. Dankzij hun begripvolle houding kon ik vandaag toch deelnemen door wat verschuivingen hier en daar. Oprechte dank!!

Dominic