Ondertussen zijn we enkele dagen verder en zijn al heel wat zwem-, fiets- en loopkilometers verzameld. Allemaal doordacht en gebaseerd op gevoel. Het is niet de bedoeling om hier nog conditioneel vermogen te verwerven, echter wel om dit aan te scherpen en op punt te zetten. Vooral de extreme omstandigheden ter plaatse vragen (dwingen tot) een rationele benadering.
In elk geval doe ik opnieuw een schat aan ervaring op om door te geven aan mensen die ik begeleid in hun diverse doelstellingen.

Het is echter wonderlijk hoe (relatief) snel een lichaam zich aanpast aan veranderende omstandigheden om zich in stand te houden. Wij sportievelingen vragen dan ook niet enkel een aanpassing aan een andere tijdzone en klimaat, we spreken daarnaast dus ook de buitengewone adaptieve kwaliteiten van het lichaam aan om niet alledaagse prestaties te gaan leveren in deze vreemde omstandigheden.

Het aantal competitieve atleten op blitse tijdritfietsen neemt hier zienderogen toe, het aantal lopers op Alli Drive, de meest centrale boulevard waarrond alles zich afspeelt, groeit elke dag.
De oorspronkelijke Polynesische bevolking is hier al een hele tijd in de minderheid aangezien heel wat rijke Amerikanen hier hun buitenverblijf hebben opgetrokken maar iedereen toont hier een grote verdraagzaamheid voor die gekke vrouwen en mannen die volgende week hun hoogdag hopen te beleven.
Hoewel hier overduidelijk ‘the American way of life’ heerst (lees: veel te grote Dodges & Chevrolets, nogal wat fastfood, quasi geen openbaar vervoer) heerst hier toch een gemoedelijke, duidelijke structuur. Die (te) grote auto’s stoppen allemaal plichtbewust aan elke stopstreep, op kruispunten komt ieder om de beurt aan bod, weinig of geen zwerfvuil door te talloze gebodsborden die aandringen om de eigen rommel op te ruimen op straffe van boetes, begroetingen als Hi’s and Aloha’s door eender wie aan eender wie,…

Het hele Ironmancircus strijkt hier met mondjesmaat neer deze week en het ganse circus opent komende vrijdag officieel de deuren. Hoewel het niet meer in handen is van een Amerikaans bedrijf hoeft het label geen lessen te krijgen in het commercialiseren van de triatlonsport, hun merk en bij uitbreiding deze mythische wedstrijd…en wij…lopen er gewoon met open ogen in.

Aloha